Pies rozmnaża się bez sierści

Rasy psów bezwłosych (lub łysych) - nazwa grupy nie brzmi znajomo. Ale to jedyna okazja dla alergików na pozyskanie wiernego czworonożnego przyjaciela.

Rasy te są uważane za hipoalergiczne, co oznacza wystąpienie reakcji na wełnę nie więcej niż 3% przypadków, ale przy odpowiedniej opiece nad zwierzęciem alergia może się nie pojawić.

W tym artykule omówiono, co musisz wiedzieć przy zakupie takiego zwierzaka..

Przegląd rasy

Ze względu na zwiększone zainteresowanie i zapotrzebowanie na zwierzęta hipoalergiczne w artykule wymieniono najpopularniejsze rasy psów bezwłosych (bezwłosych)..

Grzywacz chiński

To najbardziej poszukiwana rasa. Grzywacz chiński może być całkowicie nagi lub z włosem na głowie w postaci ładnej kępki, na nogach w postaci butów oraz z chwostem na ogonie. Nie blaknie, nie ma zapachu.

Standard rasy: wzrost 25-30 centymetrów, waga 3-5,5 kilograma (niezależnie od płci), uszy stojące, średnio cienki szkielet, długość życia przy należytej i dobrej pielęgnacji - 12-15 lat. Kolorystyka jest zróżnicowana: czerwony, brązowy, biały, czarny, niebieski, a nawet jabłka.

Charakterystyczną cechą rasy jest zdolność chodzenia na tylnych łapach, zarówno w przód, jak iw tył. Psy często używają tej techniki korzystnej dla wszystkich, gdy potrzebują czegoś od swojego właściciela..

Charakter chińskiego grzywacza jest miękki, spokojny, przyjazny. Zwierzę dogaduje się z dziećmi. To pies do towarzystwa - będzie spacerował, jadł i spał ze swoim właścicielem. Miejsce do spania wybiera na podstawie chwilowego pragnienia: może to być albo specjalna pościel, poduszka grzewcza, albo łóżko właściciela.

Szczeka, gdy dzwoni dzwonek do drzwi, przychodzą goście lub po prostu ma ochotę sobie przypomnieć, ale nie słychać z niej ciągłego hałasu.

Jeśli nie można regularnie chodzić po ulicy, łatwo przyzwyczaić się do tacy. Nadaje się do przechowywania w mieszkaniu.

Jest prosty w treningu, szybko uczy się poleceń i sztuczek, ma dobrą inteligencję.

Nie nadaje się dla zapracowanych osób: bardzo przywiązany do właściciela, wymaga stałego kontaktu i uwagi, potrzebuje aktywności fizycznej.

Aby uniknąć wychłodzenia, zwierzę należy ogrzewać podczas spacerów. Aby to zrobić, możesz skorzystać z zestawów odzieży dostępnych w sklepach zoologicznych..

W pielęgnacji grzywacza chińskiego należy zwrócić uwagę na codzienne czesanie włosów na głowie i nogach oraz regularne kąpiele. Aby uniknąć powstawania trądziku, potrzebne są zabiegi wodne. Skóra zwierzęcia jest podatna na wysuszanie i łuszczenie się, dlatego należy ją okresowo smarować specjalnym kremem.

Mając ogólnie dobre wskaźniki zdrowotne, należy wiedzieć o chorobach, na które podatny jest chiński grzywacz:

  • problemy stomatologiczne;
  • powstawanie trądziku;
  • oparzenie słoneczne skóry;
  • alergia.

Terminowe rozpoznanie problemu, skontaktowanie się z kliniką weterynaryjną w celu uzyskania porady zarówno w zakresie pielęgnacji, jak i wysokiej jakości żywienia w celu wykluczenia alergenów - to recepta na szczęśliwe utrzymanie lojalnego i wdzięcznego psa. Posiadanie grzywacza chińskiego w domu to wielki sukces i dobry nastrój..

American Hairless Terrier

Ta nowa rasa psów jest nadal rzadka. Wzrost zwierząt wynosi 25-46 centymetrów, waga - do 6 kilogramów, nie blaknie, nie ma zapachu. Terier ma mocną budowę i dobrze rozwinięte mięśnie. Wytrzymałość, zwinność, dobry charakter i kontakt - to główne cechy rasy..

Teriery rodzą się z krótkimi włosami, aw okresie od dwóch tygodni do miesiąca tracą je, pozostając aksamitnymi w dotyku.

Wymagana minimalna konserwacja: raz w tygodniu kąpiel i osuszenie ręcznikiem. Skóra zwierzęca jest podobna do skóry ludzkiej i wymaga pielęgnacji zapobiegającej wysuszaniu i łuszczeniu się. Rasa jest rzadka, stan skóry jest bardzo ważny dla zwierzaka, dlatego zalecenia dotyczące stosowania specjalnych kremów najlepiej uzyskać w przychodni weterynaryjnej.

Podczas gdy u zwykłych psów sierść jest ochronna, terier może mieć skaleczenia i otarcia podczas spacerów i aktywnych zabaw. Właściciele powinni zaopatrzyć się w nadtlenek wodoru i nalewkę z nagietka, aby leczyć chorego zwierzęcia.

Terier ma krótkie rzęsy, więc trzeba uważnie obserwować jego oczy. Przy najmniejszym podejrzeniu obecności ciał obcych należy zwrócić się o pomoc do specjalisty..

Terier uwielbia biegać, skakać po zabawkę i gonić za kotami. Pies jest impulsywny i wesoły. Znajduje wspólny język ze wszystkimi. Wielkość zwierzaka jest wygodna do zabrania ze sobą wszędzie.

To pies do towarzystwa, który jest łatwy w tresurze i świetnie dogaduje się z dziećmi..

American Terrier polecany jest dla osób prowadzących aktywny tryb życia, lubiących piesze wędrówki i długie spacery.

Zwierzę wymaga edukacji. Normalnie wyszkolony pies pozostaje spokojnie w domu i nie niszczy wnętrza właściciela podczas zmiany uzębienia.

Teriery łatwo znoszą zimę, mają dobrą odporność. Przy niskich temperaturach zewnętrznych należy nosić specjalną odzież.

Latem teriery opalają się, ciemnieją. Aby chronić skórę, należy stosować produkty zalecane w klinice weterynaryjnej..

Psy bardzo przywiązują się do swojego właściciela i bardzo trudno jest im przeżyć rozłąkę..

Charakteryzują się głośnym i długotrwałym szczekaniem. Aby odstawić od tego psa, trzeba sobie z tym poradzić od najmłodszych lat..

Od pierwszych dni terier jest szkolony. Pies ma skłonność do posłuszeństwa i rozpoznawania tylko właściciela, dlatego należy go wytresować, aby był posłuszny pozostałym członkom rodziny. Ogólnie rzecz biorąc, cechy rasy umożliwiają, przy pomocy treningu, wychowanie zwierzaka, który z natury będzie odpowiedni dla właściciela i gospodarstwa domowego.

Amerykańskie teriery są podatne na następujące choroby:

  • zapalenie wątroby;
  • choroby przewodu żołądkowo-jelitowego;
  • adenowirus;
  • staphylococcus.

Aby utrzymać zdrowie zwierzaka, konieczne jest regularne odwiedzanie kliniki weterynaryjnej, zapewnienie mu wysokiej jakości odżywiania i terminowych szczepień.

Bezwłosy pies meksykański lub nagi meksykański

To jedna z najrzadszych ras na świecie. Jej korzenie sięgają wieków. Na starożytnych obrazach znaleziono dowody na tysiącletnią wspólną historię Azteków i tej rasy psów. Niemal zniszczony podczas wojen podboju w Meksyku i odrodzony przez amatorów w drugiej połowie XX wieku nagi Meksykanin przyciąga uwagę swoją oryginalnością..

Xoloitzcuintle ma trzy odmiany wzrostu:

  • Minimum - od 25 do 35 centymetrów;
  • Średnia - od 36 do 45;
  • Standard - od 46 do 62.

Podczas szczepienia zwierzęcia w klinice weterynaryjnej możesz zauważyć, że szczepienie jest trudne z powodu grubej skóry, jaką mają wszystkie meksykańskie psy. Jednocześnie jest bardzo przyjemny w dotyku, a przy chłodnej pogodzie zapewnia komfortowy pobyt zwierzaka na zewnątrz. Pomimo „grubej skóry” w temperaturach poniżej zera poniżej 10-12 ° C zaleca się noszenie kombinezonu.

Ciekawostka - w jednym miocie mogą być zarówno psy bezwłose, jak i wełniane.

Są to zwierzęta o aktywnym charakterze, nieskończenie lojalne wobec ludzi, bez agresji, serdeczni, dobrzy przyjaciele całej rodziny. Psy do towarzystwa wraz z właścicielem mogą chodzić, leżeć i siedzieć.

W zależności od preferencji możesz wybrać dowolny rozmiar. Jeśli psy miniaturowe należą do psów do towarzystwa, to psy średnie i standardowe również różnią się charakterem stróżującym..

Zwierzak jest interesujący nie tylko swoim wyglądem, ale także rozwiniętym intelektem - pies myśli i podejmuje decyzje. Musisz uważać na to. Osobliwością tej rasy jest to, że nie jest szkolona, ​​ale wychowywana jak dziecko. Zazwyczaj meksykańskie psy wybierają zwierzaka z rodziny i bez wątpienia wykonują jego polecenia..

Ale jeśli nauczysz wszystkich członków rodziny posłuszeństwa, zwierzę z radością wykona polecenia domu. Świetne dla dzieci i osób starszych.

Pies meksykański jest nieufny wobec obcych. Biorąc pod uwagę tendencje stróżujące rasy i niekompletny zestaw zębów (ukształtowanych historycznie) jest to przede wszystkim strażnik głosowy, który zawsze będzie ostrzegał właściciela o niebezpieczeństwie.

Aby pies nie zawracał sobie głowy szczekaniem bez powodu, należy go uspołecznić: od najmłodszych lat, aby zapoznać się z przyjaciółmi, zabrać do sklepu. Musisz porozmawiać ze zwierzęciem. Komunikacja z człowiekiem to główna radość dla tej rasy..

Pies meksykański doskonale się opala, zimą skóra jest jaśniejsza, a latem pigment nasyca się światłem ultrafioletowym, a ciało nabiera przyjemnego ciemnego odcienia.

Rasa idealnie nadaje się do trzymania w mieszkaniu, nie powoduje alergii, nie linie, nie pachnie. Łatwe do czyszczenia: cotygodniowa kąpiel i ścieranie ręcznikiem.

Psy meksykańskie nie cierpią na choroby dziedziczne, ale w celu ochrony zwierzaka zaleca się szczepienie i regularne przynoszenie go do kliniki weterynaryjnej na badania.

Peruwiański bezwłosy pies

Peruwiański bezwłosy pies jest mało znany poza swoją ojczyzną - Peru. Ale ta rasa jest pod wieloma względami podobna do meksykańskiej bezwłosej. Peruwiański również występuje w trzech wysokościach:

  • Mały - 25-40 centymetrów, waga 4-8 kilogramów.
  • Średni - 40-50 cm o wadze 8-12.
  • Duży - 50-65 cm, waga 12-25.

Postać jest mobilna, dociekliwa, aktywna. Zwierzę dobrze dogaduje się z innymi zwierzętami. Lepiej dogaduje się ze starszymi dziećmi. Konieczne jest rozpoczęcie nauczania bardzo wcześnie, aby psychika ustabilizowała się, a zachowanie było wiarygodne..

Peruwiański nagi nie lubi długo być sam, ale woli przebywać w towarzystwie co najmniej jeszcze jednego psa.

Posiada doskonałe cechy stróża. Rasa ta polecana jest do hodowli przez doświadczonych hodowców psów, gdyż dla początkujących nie jest to najlepszy wybór..

Wniosek

Rozważając najpopularniejsze rasy bezwłosych psów, ważne jest, aby zrozumieć, czy dana osoba jest gotowa na zaprzyjaźnienie się z nimi, czy nie..

Pełnoprawne zwierzęta chowają się za dziwnym widokiem, gotowe dać ludziom radość i oddanie za ich opiekę, uwagę, przywiązanie i życzliwość.

Łysy pies rasy - opis, zdjęcia, wskazówki pielęgnacyjne

Ludzie są niejednoznaczni co do bezwłosych psów. Niektórzy podziwiają, inni uważają za brzydkie, ale nikt nie pozostaje obojętny. Bezwłose zwierzęta naprawdę wyglądają po wyjęciu z pudełka. Ale wewnętrznie nie różnią się od typowych przedstawicieli psiej rodziny, nieskończenie lojalnych wobec właściciela. Społeczność psów rozpoznaje 4 rasy bezwłosych psów. Każdy ma swoją historię, charakter, znaki zewnętrzne.

Krótka historia bezwłosych psów

Bezwłose psy żyją obok ludzi od 5 do 3 tysiąclecia pne. mi. Pojawiły się spontanicznie w różnych częściach świata na obszarach o gorącym klimacie: w Afryce, Azji, Ameryce Środkowej. W społeczności psów nie ma zgody co do pochodzenia bezwłosych psów..

Meksykański bezwłosy pies

Przypuszczalnie pierwsze osobniki powstały w wyniku przypadkowej mutacji genetycznej. Następnie ta cecha została utrwalona w toku naturalnej selekcji: im mniej wełny, tym zwierzęta lepiej tolerowały ciepło..

Mimo trzech tysięcy lat historii selekcja bezwłosych psów rozpoczęła się dopiero w XX wieku. Obecnie na planecie żyje mniej niż tuzin ras bezwłosych psów. Światowe uznanie otrzymały tylko 3: bezwłosy grzywacz chiński, meksykański i peruwiański.

Kolejny, amerykański bezwłosy terier wciąż się rozwija. Nie jest dozwolona do hodowli we wszystkich krajach. Reszta pozostaje rzadka i nierozpoznana.

Do tej pory nie ma zgody co do tego, która rasa pojawiła się jako pierwsza, jak powstała - z jednego gatunku lub każdego niezależnie. W Rosji dowiedzieli się o łysych psach w latach 90. Pierwszy klub został otwarty w 1996 roku i połączył 3 rasy bezwłosych psów: meksykańskiego, chińskiego grzywacza i peruwiańskiego.

Meksykański bezwłosy pies Xoloitzcuintle

Przodkowie współczesnych przedstawicieli rasy zostali wyhodowani ponad 3 tysiące lat temu przez plemiona Azteków i Majów w Ameryce Środkowej.

Psy otrzymały imię Xoloitzcuintli od imienia boga tubylców Xolotla. Następnie były zwierzętami kultowymi, uczestniczyły w rytualnych pogrzebach. Łysy psy zostały zabite i pochowane wraz ze zmarłymi właścicielami.

Rasa Xoloitzcuintle ewoluowała przez wieki w wyniku doboru naturalnego.

Meksykańskie bezwłose psy niejednokrotnie znajdowały się na skraju całkowitego wyginięcia, aż w latach 50. XX wieku kynolodzy z Meksyku i Wielkiej Brytanii zatwierdzili program odrodzenia. W 1956 roku Xolo został zarejestrowany w domu i dowiedzieli się o nich w innych krajach.

W Meksyku Xoloitzcuintles stały się skarbem narodowym. Tam spokojne, spokojne zwierzęta są przyciągane do pracy w domach opieki i hospicjach. Po dotykowym kontakcie ze skórą psa ustępują bóle mięśni, stawów, kolka żołądkowo-jelitowa zmiękcza.

Opis

Nagi meksykański - proporcjonalnie zbudowane, muskularne, energiczne zwierzęta z wysoką wdzięczną szyją, dużymi prostymi uszami.

Gęsta, elastyczna skóra Xolo nie boi się gałęzi krzewów i ukąszeń owadów.

W obrębie rasy powstały 3 typy psów:

  • Miniatura waży do 6 kg, dorasta do 25 - 35 cm.
  • Średni - o masie ciała 7 - 15 kg, wysokości w kłębie 36 - 45 cm.
  • Standard - o wadze 16 - 35 cm, wysokości 46 - 60 cm.

W jednym miocie szczenięta rodzą się nagie i pokryte krótką, gładką sierścią. U zwierząt łysych czasami kępki sierści pokrywają głowę, łapy, czubek ogona. Od 2007 obie gałęzie są uznawane za równe, ale dwie wełniste osobniki nie łączą się ze sobą.

Szczenięta Xolo bezwłose i owłosione.

Kolory nagiego nagiego meksykańskiego są zróżnicowane: monochromatyczny czarny, brązowy, szary, złoty, kremowy i nakrapiany. U ciemnych zwierząt skóra jest gęstsza, u jasnych jest bardziej miękka i wrażliwa..

Xolo żyje od 15 do 20 lat. Mają silną odporność, żadnych poważnych chorób dziedzicznych. Meksykanie częściej cierpią na zapalenie skóry i alergie pokarmowe. Puchate szczenięta Xoloitzcuintle w hodowlach kosztują do 10 tysięcy rubli. Cena nagiego Xolosa zaczyna się od 50 tysięcy, średnio 80 tysięcy rubli.

Postać nagiego psa meksykańskiego

Natura obdarzyła bezwłose meksykańskie psy o zrównoważonym temperamencie i przyjaznym usposobieniu. Szczenięta do 2 lat dorastają hałaśliwie i energicznie. Z wiekiem stają się spokojniejsze.

Xolo często wybiera jednego mistrza, któremu jest całkowicie podporządkowany. Reszta domowników jest spokojna, uwielbiają bawić się z dziećmi. Zwykle znoszą krótkotrwałą samotność. Podczas długiej rozłąki z właścicielem wpadają w depresję, że nie chcą jeść.

Xoloitzcuintle ma rozwinięte właściwości ochronne. Są nieufni wobec obcych; próbując głaskać, potrafią nawet ugryźć nieznajomego. Bezwłose meksykańskie psy są łatwe w tresowaniu, wykazują dobre wyniki w agility, freestyle.

Chiński grzywacz nago

Uważa się, że rasa pochodzi od bezwłosych psów meksykańskich lub afrykańskich. Przyjechała do Chin ponad 2 tysiące temu, gdzie stała się symbolem dobrobytu i dobrobytu w rodzinach szlacheckich.

Ukierunkowana hodowla grzywaczy chińskich rozpoczęła się w XX wieku

W latach 30-tych pierwsze księgi hodowlane pojawiły się w USA i Wielkiej Brytanii, aw 1987 r. Rasa została zatwierdzona przez Międzynarodową Organizację FCI..

Cena szczeniąt grzywaczy chińskich w hodowlach uzależniona jest od rodowodu, tytułów rodziców, perspektyw wystawowych i hodowlanych:

  • Szczenięta domowe z odchyleniami od standardu kosztują 7-30 tysięcy rubli.
  • Psy w klasie rasowej - od 20 do 70 tys.
  • Szczenięta o idealnych parametrach - od 30 do 150 tysięcy rubli.

Bezwłose chrząszcze czubate są znacznie droższe niż puchate, cena samic jest wyższa niż samców.

Charakterystyka bezwłosego czubka

Grzywacz chiński to eleganckie psy okrążające o wyrazistej kufie i wdzięcznych kończynach. Zgodnie z konstytucją w rasie są psy jelenia o jaśniejszej kości i bardziej krępe, są gęstsze i cięższe.

Wzrost grzywacza chińskiego nie przekracza 30 cm, waga 3-5 kg.

Szczenięta zupełnie łyse rodzą się niezwykle rzadko, częściej w miocie są dwa typy:

  • Bezwłosy z bujną czubatą głową, obrzeżami na uszach, futrzanymi „golfami” na nogach i „trenem” na ogonie.
  • Puffy Powderpuff pokryte długą miękką wełną.

Oba typy zwierząt uczestniczą na równych prawach w wystawach i selekcji. Norma opisuje 20 kolorów czubatych: monochromatyczny, dwu i trzy kolory z odcieniami bieli, czerni, czekolady, brązu, soboli, kremu.

Ciemne zwierzęta jaśnieją z wiekiem. Skóra Corydalis jest delikatna i wrażliwa. Są przeciwwskazane w zabawach na świeżym powietrzu z innymi psami i małymi dziećmi ze względu na możliwość kontuzji.

Naga czubata i puszysta.

Corydalis żyją 14-17 lat. Rejestrują choroby genetyczne, ale hodowcy wykluczają takie psy z hodowli. Chrupki Powderpuff trafiły do ​​recenzji najbardziej puszystych małych psów.

Postać

Od tysięcy lat chińskie grzywacze są hodowane wyłącznie jako towarzysze. Dlatego idolizują właściciela, są gotowi podążać za nim wszędzie, towarzyszyć mu w podróżach, przewidywać pragnienia. Nadmierne przywiązanie do osoby czasami dochodzi do obsesji.

Zwierzęta wymagają większej uwagi, nie cofają się, próbując wspiąć się na kolana. Corydalis cierpią samotnie. Zbyt głośno powiadamiają innych o swoim stanie emocjonalnym głośnym wyciem.

Wraz z wczesną socjalizacją szczenięta zmieniają się w zwinne, zabawne, wesołe psy. Brak uwagi w młodym wieku znajduje odzwierciedlenie w przyszłych zachowaniach. Zwierzęta stają się nieśmiałe i nieśmiałe, drżąc w chwilach nerwowego napięcia.

Szczenięta grzywacz chiński.

Corydalis są łatwe do nauczenia, jeśli znajdziesz do nich odpowiednie podejście. Psychika psów jest krucha i wrażliwa, nie tolerują krzyku, kar fizycznych, przymusu. Pozytywny trening wzmacniający daje dobre rezultaty. Pies szybko uczy się podstawowych komend, opanowuje sztuczki.

Corydalis słyną z umiejętności zręcznego poruszania się na tylnych nogach, wirowania w rytm muzyki.

Właściciele grzywaczy chińskich czasami narzekają na problemy z toaletą. Nawet pies wyszkolony do kuwety lub regularne spacery czasami zaspokaja swoje potrzeby w niewłaściwych miejscach..

Peruwiański łysy pies

Najwcześniejsze przedstawienia bezwłosych psów na stanowiskach archeologicznych w Peru pochodzą z III wieku pne. Inne nazwy - kwiat księżyca, orchidea Inków, przedstawiciele rasy otrzymali później, w okresie rozkwitu cywilizacji Inków. Następnie łysym psom leczył się z niepokojem, przypisywano im zdolność do dawania ludziom pozytywnej energii, do leczenia chorób.

Peruwiańska orchidea Inków

Los bezwłosych peruwiańskich psów przypomina historię psów meksykańskich. W Peru psy bez sierści uznano za wadliwe. W XIX wieku rasa prawie zniknęła, ale byli entuzjaści. Otworzyli schronisko dla zbłąkanych, łysych psów, po czym państwo stanęło, by chronić zwierzęta.

W 1984 roku psy peruwiańskie zostały zatwierdzone przez Międzynarodową Organizację Kynologiczną, aw 2001 roku stały się narodowym skarbem Peru. Rasa ta pozostaje rzadka; na świecie zarejestrowano nie więcej niż 1000 osobników. Wywóz miniaturowych bezwłosych psów z Peru jest prawnie zabroniony.

Temat: Możesz wybrać imię dla swojego psa za pomocą generatora pseudonimów.

Opis

Peruwiańskie bezwłose psy wyglądają jak psy meksykańskie, czasami nawet treserzy psów je mylą.

Bezwłosy pies meksykański i peruwiański.

Oto 6 subtelnych różnic anatomicznych:

  • Peruwiańczycy wyglądają na szczuplejszych, szczuplejszych.
  • Ciało jest mniej wydłużone.
  • Chudy brzuch, bardziej podciągnięty.
  • Linia grzbietu w odcinku lędźwiowym lekko wypukła, u psów meksykańskich zawsze równa.
  • Uszy szerzej osadzone.
  • Przejście od czoła do grzbietu nosa jest wyraźniejsze.

W miocie Peruwiańczyków rodzą się szczenięta łyse i pokryte przylegającą krótką sierścią. U bezwłosych uszy stoją, u wełnistych czasami opadają pod ciężarem włosów.

Zdarzały się przypadki, gdy rodziły się szczenięta z sierścią, która podczas pierwszego wylinki wypadała i już nie rosła. Łysi Peruwiańczycy mają czasami kępki włosów na czubku, ogonie i nogach..

Peruwiański bezwłosy pies szczeniak.

Wśród Peruwiańczyków istnieją również 3 typy wymiarowe:

  • Mały - 25-40 cm wzrostu, 4-8 kg wagi.
  • Średni - wzrost 41-50 cm, masa ciała 9-12 kg.
  • Duży - 51-65 cm wzrostu, waży 13-30 kg.

Kolor tworzy się stopniowo. Szczenięta rodzą się czarne lub różowe, pojawiają się kontrastujące plamy. Ślady rosną, łączą się i tworzą ostateczny kolor.

Psy peruwiańskie żyją 12 - 15 lat, mają dobre zdrowie. W niektórych liniach dziedziczona jest skłonność do zapalenia trzustki, padaczki. Jasne zwierzęta szybko ulegają oparzeniom słonecznym i są podatne na raka skóry.

Naga peruwiańska postać

Peruwiańskie orchidee Inków dostosowują się do każdego stylu życia i stylu życia właściciela i stają się prawdziwymi członkami rodziny. Traktują swoją rodzinę z czułością i oczekują w zamian uwagi i aprobaty. Na spacerach nie uciekają, zawsze mają właściciela w zasięgu wzroku.

Peruwiański łysy pies.

Storczyki Inków kochają towarzystwo dzieci. Tworzą czujnych strażników. Psy nie ufają obcym, nie tolerują dotyku innych ludzi. Inne zwierzęta traktują powściągliwie, nie wchodzą w konflikty. Na ulicy mogą prowadzić koty innych ludzi, ale w domu nie dotykają „swoich” kotów. Psy peruwiańskie są łatwe do wyszkolenia, ale nie tolerują brutalnego traktowania.

American Hairless Terrier

Historia rasy zaczyna się w 1972 roku, kiedy to parze rasowych szczurów terierów z grupy małych terierów przyszedł na świat bezwłosy szczeniak. Niestandardowy pies trafił do rodziny hodowcy z USA E. Scotta, który był poważnie zainteresowany wyhodowaniem nowej rasy. Później otworzył szkółkę hodowlaną Trout Creek.

Łysy teriery zwróciły uwagę, gdy odkryto interesującą właściwość: alergicy normalnie tolerowali komunikację z psem.

W 2004 roku amerykańscy treserzy psów oddzielili bezwłose i standardowe Rat teriery. FCI przygląda się rasie. Rosyjska Federacja Kynologiczna przyjęła amerykańskie standardy w 2010 roku. Bezwłose teriery biorą udział w wystawach o tytuł Championa Federacji Rosyjskiej razem z innymi rasami.

Zdrowe szczenięta łysego teriera z odchyleniami od normy kosztują 300 $. Ceny psów z perspektywą na wystawę zaczynają się od 650 USD.

Opis

American Hairless Terriery to harmonijnie zbudowane, mocne psy o klinowej głowie i dobrze rozwiniętych mięśniach. Wydłużone trójkątne uszy stoją lub opadają.

Bezwłose teriery dorastają do 25 - 36 cm, ważą 3 - 6 kg.

Aby poprawić pulę genów łysych przedstawicieli rasy, krzyżuje się je z Rat Terrierami, dlatego rodzą się szczenięta dwóch typów:

  • z miękkim meszkiem, który znika i znika po 8 tygodniach u dorosłych, wówczas włosy pozostają na kościach policzkowych, brwiach, brodzie.
  • z krótką, gęstą, gładką szatą.

Amerykańskie bezwłose teriery żyją od 15 do 16 lat. Mutacja genu nie wpłynęła na zdrowie zwierząt. Poważne choroby dziedziczne nie zostały jeszcze zidentyfikowane, ale są badane. Słabym punktem bezwłosych terierów jest wrażliwa skóra, latem potrzebuje ochrony przed słońcem, zimą - przed mrozem.

Postać

Bezwłose teriery to potulne, zrównoważone zwierzęta o stabilnej, plastikowej psychice. Szybko dostosowują się do stylu życia zarówno samotnej starszej osoby, jak i dużej rodziny. Z niemowlętami obchodzi się ostrożnie.

Szczenięta American Hairless Terrier

Bald terriery chętnie akceptują i nie łamią ustalonych w domu zasad. Często próbują odgadnąć życzenia właściciela w oczekiwaniu na pochwałę, łatwo uczą się domowych sztuczek - przynieś kapcie, telefon.

American Terriery wiedzą, jak szybko przenosić uwagę z jednej czynności na inną. Natychmiastowe uspokojenie na prośbę właściciela, nawet w trakcie gry. Ta jakość ułatwia trening, pomaga wygrywać w zawodach sportowych.

Teriery dobrze dogadują się z innymi psami i kotami. Gryzonie domowe mogą obudzić instynkty łowieckie. Najbliżsi krewni Rat Terriera są znani ze swoich zręcznych łapaczy szczurów. Bezwłose teriery amerykańskie są łatwe do wyszkolenia w kuwecie, ale zwierzęta potrzebują spacerów dla normalnego rozwoju fizycznego..

Rzadkie rasy bezwłosych psów

Inne typy bezwłosych psów są niezwykle rzadkie i niewiele jest o nich wiarygodnych informacji:

Afrykański bezwłosy pies - eksponat z muzeum.

  • Abisyński terier piaskowy. Drugie imię to afrykański bezwłosy pies. Rasa została zarejestrowana tylko przez jedną organizację kynologiczną - Continental Kennel Club. Niektórzy opiekunowie psów uważają, że zgubiony. Według innych źródeł teriery abisyńskie nadal są hodowane w prowincji Cape w południowej Afryce..
  • Bezwłosy pies Manchu. Zwierzęta występują w górzystych regionach Chin zwanych „tai-tai”. Zewnętrznie i charakterem przypominają chińskiego grzywacza. Miejscowi rodzą wesołe, ruchliwe psy „dla duszy” i bawią dzieci.
  • Ekwadorski nago. Prawdopodobnie pojawił się w wyniku spontanicznego skrzyżowania psów meksykańskich i peruwiańskich. Zwierzęta są hodowane w wioskach Ekwadoru. Lokalni mieszkańcy używają ich do ochrony swoich domów, wierzą w moc uzdrawiania. Nie ma szkółek dla tej rasy.
Ekwadorski łysy pies.
  • Nagi Deerhound. W miocie chartów rasowych chartów szkockich czasami pojawiają się bezwłose szczenięta w wyniku nieprawidłowości genetycznej. Ze względu na delikatną skórę i zły stan zdrowia nie są przystosowane do polowań, ale stają się oddanymi towarzyszami. Hodowcy odrzucają nagie jelenie, nie sprzedają ani nie zezwalają na rozmnażanie. Są jednak pasjonaci, którzy bronią tej gałęzi i walczą o uznanie.
Nagi Deerhound.

W niektórych publikacjach pies faraona jest błędnie określany jako rasy bezwłose, nazywając Egipcjanina nagim. W rzeczywistości nigdy nie rodzą się bez płaszcza. Zwierzę okrywa bardzo krótka, obcisła sierść.

Przeczytaj o małych psach z krótkimi włosami w artykule „Rasy małych psów o gładkich włosach”

Błędne przekonania na temat bezwłosych psów

Istnieją 2 powszechne nieporozumienia dotyczące bezwłosych psów:

  1. Temperatura ciała bezwłosych psów jest wyższa niż u innych psów. To mylące uczucie. Normalna temperatura u wszystkich psów jest o jeden stopień wyższa niż u ludzi, od około 37,5 do 38,5 ℃. Bezwłose zwierzęta są cieplejsze z powodu braku sierści.
  2. Łysy psy są hipoalergiczne. Reakcja alergiczna nie jest wywoływana przez wełnę, ale przez określone związki białkowe w organizmie psa. Zawarte są w ślinie, moczu, pocie, gruczołach łojowych, są uwalniane do środowiska zewnętrznego i odkładają się na wełnie. W przypadku bezwłosych psów ryzyko reakcji alergicznej jest zmniejszone, ale nie całkowicie wykluczone.

Przed wprowadzeniem szczeniaka do domu osoby cierpiące na alergie powinny wcześniej porozumieć się ze zwierzęciem. Nie można z góry przewidzieć, jak organizm zareaguje nawet na przedstawicieli tej samej rasy łysych psów.

Drodzy czytelnicy, jeśli podobał wam się ten artykuł, udostępnijcie link znajomym w sieciach społecznościowych.

TOP-28 ras psów, które nie linieją i nie pachną

Psy bez linienia i zapachu są szczególnie interesujące dla osób cierpiących na sezonowe alergie. Ale wielu kochanków bez reakcji alergicznych jest gotowych mieć tylko takiego psa, z którego w domu nie będzie nieprzyjemnego zapachu i osadów wełny..

Rasy psów nisko liniejących i nie rzucających

Tradycyjnie nazywane również rasami hipoalergicznymi. Najczęściej te czworonożne zwierzęta obejmują:.

Maltańskie psy domowe

Są to małe psy domowe o długich śnieżnobiałych włosach, które praktycznie nie podlegają linieniu. Wysokość w kłębie osiąga maksymalnie 25 cm, ważą nie więcej niż 3-4 kg.

Są to silne i zdrowe zwierzaki o przyjaznym usposobieniu i przeciętnym poziomie inteligencji. Potrafią zapamiętać dużą liczbę poleceń, są łatwe do wyszkolenia i posłuszeństwa, nigdy nie wykazują agresji.

Pomimo tego, że długie białe włosy praktycznie nie wypadają, łatwo się plączą i wymagają częstego czesania, mycia i obróbki specjalnymi środkami.

Maltańczycy (to inna nazwa rasy) uwielbiają długie codzienne spacery i ciągłą komunikację z człowiekiem, tylko w tym przypadku ich charakter pozostaje idealny.

Bez uwagi właściciela stają się zgorzkniałe, niekomunikatywne, ponure. Dlatego te psy powinny być zakładane tylko przez osoby aktywne i niezbyt zajęte..

Yorkshire terriery

Często nazywa się je po prostu Yorkami. To małe, zabawne psy o energicznym i przyjaznym charakterze.

Ich wygląd charakteryzuje się krótką kufą i małymi stojącymi uszami, zwartym ciałem z długą jedwabistą szatą..

Te zwierzaki są bardzo ruchliwe, uwielbiają bawić się z dziećmi, mają wspaniały kontakt z innymi pupilami..

Yorki są bardzo inteligentne, ich poziom inteligencji można nazwać wysokim. Nie tylko łatwo uczą się różnorodnych poleceń, ale są także w stanie oszukiwać i omijać zakazy właściciela..

Pomimo tego, że długie włosy praktycznie nie wypadają, wymagają codziennej pielęgnacji - czesania, czesania, a także regularnej fryzury.

Jeśli nie zaczniesz wychowywać szczeniąt Yorkshire na czas, wtedy dorastają niezwykle uparte i kapryśne, potrafią szczekać głośno i przez długi czas, zakłócając spokój wszystkich gospodarstw domowych o każdej porze dnia.

Potrzebują uważnego i odpowiedzialnego gospodarza towarzyszącego. Lepiej ich nie mieć, jeśli w rodzinie jest zbyt małe dzieci, które mogą zranić miniaturowego zwierzaka..

Shih Tzu

Wyraziste dzieci są nieco podobne do malutkich lwów, zwłaszcza jeśli zrobisz odpowiednią fryzurę z ich drukowanej wełny.

Przez wiele lat Shih Tzu (to bardzo stara rasa) były jedynymi psami cesarza Chin. W tłumaczeniu to słowo oznacza „lwiątko”. Pojawili się na dworze jako prezent od tybetańskiego lamy w 1653 roku.

Wprowadzony do Europy dopiero na początku XX wieku. Kynolodzy sugerują, że genotyp tego małego psa-chryzantemy (jak często się je nazywa) zawiera geny pekińczyka i lhasa apso.

Nazwa psy chryzantemowe również pojawiła się spontanicznie na dworze chińskiego cesarza, ponieważ długie włosy na aroganckiej ekspresyjnej kufie przypominają kwiat o tej samej nazwie.

Odcienie kolorów są różne, przeważają odcienie jasne (białe, kremowe, płowe) i czerwone, chociaż spotyka się również osobniki całkowicie czarne. Powszechne są biało-czerwone, biało-złote, maskowe, biało-niebieskie, pręgowane i inne..

Pomimo niewielkich rozmiarów, tego zwierzaka trudno nazwać dekoracyjnym. Jest raczej towarzyszem, który będzie jednakowo wielbił wszystkich członków rodziny i jest bardzo przywiązany do ludzi. Dlatego jest to świetne znalezisko dla osób starszych i samotnych..

To przyjazny pies o mocnej budowie. Maluchy chętnie bawią się z dziećmi, ale dorastając stają się poważniejsze.

Są doskonałymi uczniami i potrafią się uczyć kuwety i w ogóle nie chodzić. Wynika to z faktu, że długa, prawie nie rzucająca się wełna po zabrudzeniu wymaga odpowiedniej pielęgnacji (dodatkowe pranie, kondycjonowanie, czesanie).

Szczególnej uwagi wymagają oczy (są wyłupiaste) i pazury, które są bardzo zakrzywione.

Brussels Griffins

Te psy pochodzą z Belgii, pierwotnie trzymane w królewskich stajniach jako wspaniałe łapacze szczurów. Z biegiem czasu ich wyjątkowy charakter i atrakcyjny wygląd sprawiły, że stały się uroczymi towarzyszami..

Wielkość zwierząt jest niewielka, szata jest krótka i twarda, nos ma charakterystyczny kształt (jak u małp).

Utrzymanie takich zwierzaków nie jest trudne, łatwo je trenować i silnie przywiązane do ludzi.

Nie powinieneś trzymać gryfa w domu, jeśli jest pies stróżujący lub walczący, dojdzie do starcia stref wpływów. Koty również nie staną się dla niego dobrymi przyjaciółmi, a wszelkie gryzonie są postrzegane wyłącznie jako przedmiot polowania..

Te zwierzęta bardzo źle znoszą samotność i długą nieobecność właścicieli, zaczynają się martwić, potrafią szczekać i wyć.

West Highland White Terrier

Rasa ta powstała w Szkocji jako nora myśliwska. Małe zręczne ciało jest w stanie wczołgać się nawet w wąską szczelinę, ścigając lisy lub borsuki.

Miniaturowe zwierzęta są bardzo wydajne. Rasa jest najstarszą i najprawdopodobniej potomkiem rasy Cairn Terrier. Maksymalna wysokość w kłębie 28 cm, waga ok. 10 kg.

Sierść średnia, biała. Należy do włosów szorstkowłosych, mało rzucających, z grubym włosem głównym i miękkim podszerstkiem.

Głowa dość duża, nogi mocne i proporcjonalne, ogon prosty, długości około 15 cm.

Dziś jest bardziej pokojowym zwierzakiem, wygodnym do trzymania w małym mieszkaniu, ale potrzebującym regularnej aktywności fizycznej i długich spacerów. Śnieżne futro łatwo się brudzi i choć się nie wznosi, wymaga czesania, prania i strzyżenia.

Z natury te zwierzęta są wesołe i mobilne, łatwe do trenowania, a nawet freestyle. Są dobrze wyszkoleni, potrafią głośno szczekać, potrzebują terminowej edukacji. Odpowiedni dla uważnych i odpowiedzialnych, aktywnych właścicieli.

Pudle karłowate

Uważane są za jedne z najbardziej inteligentnych psów (zaliczane do TOP-5). Ich płaszcz jest gruby i falisty, małe ciemne oczka przypominają koraliki; ciało, głowa, łapy są do siebie proporcjonalne.

Często są cyrkowcami, ponieważ nie tylko łatwo się uczą, ale także uwielbiają być w centrum uwagi..

Pudle prawie nie mają naturalnego wylinki, więc będziesz musiał czesać zwierzęta co najmniej raz na trzy dni. Ponadto włosy rosną bardzo szybko, a fryzury również powinny być regularne..

Lubią długie spacery. Nie nadaje się dla osób, które nie chcą lub nie mają możliwości poświęcić swoim pupilom dużo czasu na opiekę i komunikację.

Bichon Frise

Są to małe psy (od 15 do 31 cm długości i wzrostu), które przyjechały na świat z Francji.

Sierść jest kędzierzawa, długa i jedwabista, tylko śnieżnobiała, niewielkie cętkowanie dopuszczalne tylko u szczeniąt.

Pełna nazwa rasy w języku oryginalnym - Bichon à poil frisé - składa się ze słów: bichon - lapdog, poil - wool, frisé - curly.

Bichonov jest często mylony z francuskim lapdogiem. To zwierzę jest cenione wśród treserów psów, im bardziej, im mniejsza jest jednostka..

Z natury Bichon Frise przypomina pudla. Jest także wesoły, zabawny i uwielbia dbać o swoją osobę..

Szybko nawiązują kontakt z właścicielami i są podatni na szkolenia. Obcy są ostrożni. Z łatwością mogą ubiegać się o tytuł psa domowego, ponieważ są przyzwyczajeni do kuwety. W tym samym czasie, bez chodzenia i ruchu, zwierzę będzie się męczyć.

Białe kręcone włosy prawie nie wypadają, ale wymagają starannej pielęgnacji i częstej higienicznej fryzury.

Chińskie grzywacze

Należą do ras egzotycznych. To mały i pełen wdzięku zwierzak o wesołym, wesołym usposobieniu, który jest nieskończenie lojalny wobec właściciela i bardzo nieufny wobec wszystkich innych ludzi.

Te psy mogą być całkowicie nagie lub pokryte długą, rzadką, falującą sierścią (psy czubate puchate). Różnią się też budową - mogą mieć mały i ruchomy szkielet (jeleń) oraz mocniejszy, masywny.

W połowie XX wieku rasa praktycznie zaginęła, ale dziś została już całkowicie odrestaurowana i jest bardzo popularna, głównie ze względu na angielskich opiekunów psów. Do tej pory pierwotne pochodzenie rasy nie jest dokładnie ustalone - Meksyk czy Afryka.

Głowa jest zaokrąglona w czaszce i wydłużona w nosie. Oczy są duże, ciemne, wyraziste, przypominające oliwki. Stojące uszy osadzone nisko. Na głowie jest rodzaj grzebienia, często opadającego na oczy i przypominającego huk.

Odmiany bezwłose są małe (22-29 cm w kłębie) i ważą od 2 do 6 kg.

Postać jest spokojna i zrównoważona. Długie włosy mogą znajdować się na pysku i łapach, czubku ogona.

Nie ma linienia, ale należy pamiętać, że ten zwierzak jest pod szczególną opieką, ponieważ łatwo zamarza lub przegrzewa się, nie jest w stanie zjeść ciepłego i zimnego jedzenia. Potrzebuje specjalnej odzieży, środków do czyszczenia zębów, środków myjących.

Sznaucery olbrzymie

Należą do dużych ras niemieckich o twardej sierści. Nazwę tłumaczy się jako „gigantyczny pysk”. Psy są często określane jako sznaucery olbrzymie lub niedźwiedzie..

Wysokość w kłębie do 70 cm, waga do 50 kg.

To odważne i spokojne zwierzaki, bardzo odważne i lojalne, wytrzymałe i bezpretensjonalne, łatwe do wyszkolenia i przystosowania do różnych warunków życia.

Sierść Riesena jest tak twarda, że ​​przypomina drut i jest bardzo gruba, zwłaszcza na tułowiu, średniej długości. Na twarzy jest dłuższy i bardziej miękki. Jest taki sam szorstki podszerstek.

Dwa kolory - czarny i sól pieprzowa.

Początkowo rasa ta była wykorzystywana jako robotnik do wypasu bydła, później w policji i wojsku, w działaniach ochroniarskich. Riseny są również dobre jako towarzysz w środowiskach miejskich.

Psy tej rasy potrzebują dużej aktywności fizycznej i długich spacerów..

Sznaucery Mittel

Należą do sznaucerów średniej wielkości, maksymalna wysokość w kłębie do 50 cm, waga do 20 kg. Poza tym nie różni się od Rizena.

To bardzo miłe i aktywne psy, oddane wszystkim członkom rodziny..

Aby zadbać o włosy, które prawie nie wypadają, konieczne jest regularne wyrywanie i przycinanie włosów na twarzy. W takim przypadku w domu nie będzie w ogóle puchu..

Sznaucery miniaturowe

Różnorodne sznaucery, różniące się wielkością karła przy zachowaniu wszystkich pozostałych cech rasy. W kłębie dorastają do 35 cm, waga 4-8 kg. Istnieją cztery szorstkie kolory wełny - węgiel, pieprz i sól, pieprz i srebro i biel. To prawda, że ​​ten ostatni nie jest rozpoznawany przez wszystkie systemy..

Miniaturowy pies jest często określany jako mały pies z wielkim sercem lub pigułka Riesen. Jest oddany domownikom i ma doskonałe cechy strażnicze..

Basenji

Ten zwierzak pochodzi z Afryki i wyróżnia się tym, że nigdy nie szczeka.

Ma wiele innych imion - Shrub Dog, Congo Terrier, Zande, a to jedna z najstarszych ras na Ziemi, ma ponad pięć tysięcy lat..

Pies ma zmarszczki na czole, a ogon jest skręcony w spiralę.

Basenji są zdrowe, pewne siebie i nieustraszone, bezwonne, nie rzucające i hipoalergiczne. Wcześniej były tylko psami myśliwskimi, ale obecnie są powszechnie znane jako przyjaciel domowy i towarzysz.

Maksymalna wysokość to około 40 cm, waga do 11 kg. Występuje w czterech głównych kolorach - czerwono-białym, trójkolorowym, solno-pieprzowym, pręgowanym.

Xoloitzcuintle

Xolo to bardzo rzadkie zwierzęta domowe pochodzące ze starożytnego Meksyku.

Są nadzy i wełniani. Różnią się również wielkością: zwykłe do 60 cm w kłębie, średnie do 45 cm, miniaturowe do 35 cm.

To piękny i proporcjonalnie zbudowany zwierzak, który wymaga szczególnej troski, aby nie przegrzać i odmrozić niezabezpieczonej aksamitnej skóry..

Nie blaknie, jest bezwonny, hipoalergiczny.

Polskie Owczarki Nizinne

Są to muskularne psy średniej wielkości o długich podwójnych włosach. Włosy osiowe są grube, mogą być proste lub lekko falowane, ale nie puszą się.

Wysokość w kłębie do 50 cm, waga do 23 kg.

Mają doskonałą pamięć, są łatwe do nauczenia i są dziś bardzo popularne jako zwierzęta domowe.

Kule owczarka węgierskiego

Rasa ta pochodzi od terierów tybetańskich. Pierwotnie był używany jako pies pasterski, ale dziś jest popularny w mieszkaniach.

Średni wzrost u psów (do 45 cm w kłębie), waga do 15 kg.

Sierść jest gruba, bardzo długa (sięga do ziemi), zwinięta w spiralne sznurki i nigdy nie wypada. Kolor to węgiel i śnieg.

Różni się wysoką inteligencją i posłuszeństwem, wysoką aktywnością, dobrymi cechami ochronnymi, bezpretensjonalnością i wytrzymałością, oddaniem człowiekowi.

Dredy należy codziennie czesać, aby się nie plątały, nie przecinały na twarzy. Bezwonny, hipoalergiczny.

Flanders Bouviers

Pierwotnie też były tylko psy pasterskie.

Dziś jest dużym i silnym zwierzakiem (do 70 cm w kłębie), dobrze żyjącym obok człowieka w środowisku miejskim. Świetny pies rodzinny i ochroniarz.

Czarna, gęsta szata średniej długości, bardzo gruba i gęsta.

Inne rasy

Oprócz wymienionych ras znane są inne, które mają zdolność nie rzucać, nie wydzielać zapachu i są warunkowo hipoalergiczne:

  • Irlandzkie spaniele wodne;
  • Różne teriery (Australijskie, Border, Kern, Silky, Whippet, Welsh, Airedale, inne);
Terier australijski
  • Chartów;

Ta lista jest daleka od ukończenia. Wszystkie te psy różnią się rozmiarem, temperamentem, rodzajem sierści, więc na każdy gust można dobrać hipoalergicznego zwierzaka.

Należy pamiętać, że są psy, które w ogóle nie mają zapachu, ale mocno zrzucają, na przykład dalmatyńczyk.

Fizjologia linienia

Linienie to naturalny proces zmiany sierści u zwierząt. Jego typy są różne, ale sezonowość jest szczególnie rozpowszechniona, gdy przed zimą pies ma dodatkowy podszerstek lub wiosną z obfitymi stratami..

Odnowienie wełny następuje również przez cały rok, stare włosy obumierają i wypadają, a nowe rosną, by je zastąpić. Ten proces występuje okresowo u każdego czworonożnego zwierzaka, nawet u ras łysych, ponieważ mają one również, choć niewielką ilość włosów na pysku i łapach..

Rodzaje sierści psa, jej właściwości

Aby zrozumieć, w jaki sposób dochodzi do linienia, warto poznać rodzaje sierści u psów..

Kynolodzy twierdzą, że wszystkie psy można podzielić na sześć grup według tego czynnika:

  • średniowłosy (normalny);
  • długowłosy;
  • gładkowłosy;
  • szorstkowłosy;
  • kręcony;
  • egzotyczny.

W przypadku najpowszechniejszej zwykłej sierści, sierść jest średniej długości i gęstsza, psy takie wymagają regularnego czesania i mycia, zwłaszcza podczas okresowego linienia. Lepiej jest trzymać je na zewnątrz, na przykład w wolierach, ale mimo to owczarki i husky nadal mieszkają obok osoby iw mieszkaniach.

U psów długowłosych główny włos jest wydłużony, a podszerstek miękki i gęsty. Są to na przykład charty czy pekińczyk. Potrzebujesz starannej pielęgnacji, codziennego mycia specjalnymi produktami i czesania.

Osoby podatne na alergie najbardziej reagują na takie zwierzęta..

Psy o gładkiej sierści zwykle nie mają w ogóle podszerstka, włosy główne są raczej grube i krótkie (do maksymalnie 2 cm). Nie trzeba ich często myć, ale wymagają regularnego czyszczenia. Najczęściej mają ostry zapach, taka jest właściwość tłuszczu podskórnego. Wylinka jest ciężka, krótkie włoski utknęły w tapicerce mebli tapicerowanych, na ubraniach.

Zwierzęta szorstkowłose są nosicielami miękkiego puchu podszerstka i twardej sierści zewnętrznej. Najspokojniejsze jest linienie - osłona osiowa praktycznie nie wypada, a podszerstek zwykle wyrywa się.

Kędzierzawe psy mają nie tylko atrakcyjny wygląd, ale także praktycznie nie sprawiają kłopotów podczas linienia i są absolutnie bezwonne. Dodatkowo posiadają cienką warstwę tłuszczu podskórnego (to właśnie ten tłuszcz najczęściej wytwarza „zapach” psa). Takie zwierzaki są najczęściej wybierane na towarzyszy przez osoby podatne na alergie iw podeszłym wieku..

Egzotyki obejmują psy o niezwykłej sierści lub bez sierści. Jeśli masz alergię na wełnę, te zwierzęta są idealne. Należy jednak pamiętać, że podrażnienie powoduje nie tylko puch, ale także ślina, cząsteczki skóry.

Niemniej jednak, aby mieć w domu jak najmniej sierści i zapachu psa, najczęściej wybiera się zwierzaka z trzech ostatnich kategorii - psów o szorstkiej, kręconej lub egzotycznej sierści..

Charakter alergii psów

Należy rozumieć, że w przyrodzie nie ma absolutnie żadnych psów wolnych od alergii. Zwyczajowo nazywa się te zwierzęta hipoalergiczne, u których linienie i wydzielanie specjalnego psiego zapachu jest mniej wyraźne niż u wszystkich innych ras. W końcu alergeny to nie tylko wełna, to cząsteczki śliny i skóry na niej są głównymi czynnikami drażniącymi, które powodują łzawienie oczu, przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie i napady kaszlu.

Ponadto błony śluzowe ludzi mogą reagować na łupież psa, suche mieszanki pasz przemysłowych, specjalne produkty do pielęgnacji zwierząt..

Pies hipoalergiczny w tym przypadku to taki, w którym znajduje się osoba, w pobliżu której osoba nie odczuwa nieprzyjemnych konsekwencji. Jednak nawet takie psy są w pewnym stopniu źródłem uwalniania alergenów..

Co więcej, jest to na tyle indywidualne, że pacjent może mieć zupełnie inną reakcję na dwa psy tej samej rasy i jednakowo utrzymywane. W tym samym czasie dwie osoby z reakcjami alergicznymi mogą pogłaskać te same zwierzęta z zupełnie odwrotną reakcją - jedna zaczyna się dusić, a druga nic nie czuje.

Wynika to z faktu, że każdy pies ma indywidualny zestaw markerów alergii, a ludzie mają różne formy podrażnień. Obecnie istnieją kliniki, które potrafią precyzyjnie zmapować alergika i wskazać wszystkie alergeny, które są niebezpieczne dla danej osoby. Wtedy łatwiej będzie Ci wybrać swojego faworyta na długie lata..

Niemniej jednak istnieje pewna logika w wyborze w tym przypadku psów tych ras, które nie linieją i nie wąchają. Ale należy rozumieć, że wielkość przyszłego zwierzaka i długość jego sierści nie ma tutaj znaczenia, ale zwiększone wydzielanie śliny (wydzielanie śliny) jest bardzo ważne. Psy należące do ras o dobrze rozwiniętych lotach (bokserki, buldogi, mopsy), lepiej nie wybierać alergików.

Zły charakter psa i jego złe maniery mogą jeszcze bardziej pogorszyć sytuację. W końcu im częściej pies szczeka, tym więcej śliny wypływa z jego ust..

Nie bez znaczenia jest również częstotliwość zmian szaty i specyfika jej pielęgnacji. W końcu im mniej włosów wypadają i im łatwiej się rozczesuje, tym niższy jest czynnik alergizujący.

Specjalna opieka nad psami linującymi

Wszystkie psy, bez względu na to, czy linieją, czy nie, wymagają szczególnej opieki. Aby całkowicie zapobiec alergiom w gospodarstwach domowych, należy regularnie przeprowadzać cały szereg działań, do których należą:

  • Codzienne czyszczenie na sucho i mokro w mieszkaniu lub domu, pozwalające usunąć mikrocząsteczki alergenów.
  • Przyzwyczajenie psa do jego miejsca i zaszczepienie w nim zrozumienia przestrzeni osobistej człowieka.
  • Usuwanie dywanów, chodników, miękkich podłóg, zwłaszcza jeśli wybrane zwierzę ma długie włosy.
  • Regularne kąpanie, szczotkowanie, szczotkowanie i strzyżenie psa, przynajmniej dwa razy w miesiącu.
  • Dobór odpowiedniej suchej karmy, produktów do pielęgnacji włosów.
  • Instalowanie filtra powietrza wewnętrznego.
  • Minimalizowanie kontaktu zwierząt domowych z innymi psami, zwłaszcza psami ulicznymi.

Jeśli planowane jest nowe zwierzę w domu, w którym przebywa osoba uczulona, ​​to najpierw pacjent musi komunikować się ze szczeniakiem na neutralnym terytorium, aby zidentyfikować indywidualne reakcje na psa.

Artykuły O Alergii Pokarmowej